Ενα άρθρο για τους Mcs του ίντερνετ
Είχα αρκετό καιρό είναι η αλήθεια να γράψω κάτι, αλλά το ωραίο θέμα που ξεκίνησε ο Steal, με έκανε να πάρω την απόφαση (άλλο που δεν ήθελα δηλαδή) να μιλήσω από μια λίγο διαφορετική οπτική γωνιά για το αμαρτωλό πάντα θέμα των επονομαζόμενων net mc’s. Είναι άραγε μια μάστιγα, η τελικά τα αλάνια κάνουν καλά που το δίνουν έτσι σωστό και πρόστυχο στο φιλήδον και καβλωμενο για ραπ κοινό; Κυρίες και κύριοι, the saga begins…!
Εδώ είναι καλό να πούμε πως το νετ προσφέρεται για άπειρες δουλειές με βασικότερη πλέον, ίσως, τη διαφήμιση, από σαπούνια και αρωματικά για τις μασχάλες μέχρι φυσικά τις νέες δουλειές από κάθε μπουμπούκι που φοράει το φαρδύ και αρπάζει το μικρόφωνο (yo και τέτοια εν ολίγης). Οπότε, καθένας από τους τραγουδιαρηδες του είδους, θα ταν επιεικώς νεατερνταλ, αν δεν έκανε σαν άνθρωπος έστω ένα my space βρε αδερφέ, για να ακούσει ο κόσμος τι καινούργιο η παλιό έχει να πει! Τα πρώτα δειλά βήματα είχαν γίνει πριν από χρόνια, με sites να ξεκινούν ως promotion για ένα μόνο σχήμα και σιγά σιγά η μόδα να εξαπλώνεται ανά την διαδικτυακή οικουμένη. Το hip hop από τους δρόμους μπήκε λοιπόν και στα modem μας...Θυμάμαι εποχές (που οι πιο πολλοί από εσάς ίσως δεν έχουν προλάβει), να κάθομαι να περιμένω ώρες και να χρεώνω το τηλέφωνο του σπιτιού κι εγώ δε ξέρω ποσό, για να κατεβάσω ένα promo κομμάτι, με την πάλαι ηρωική μου dial up σύνδεση! Πλεον το «κατέβασμα» ενός η πολλών κομματιών είναι υπόθεση μερικών κλικ…Αλλά δεν κολλάμε αλάνια εκεί. Εδώ έρχεται τα εξής ερωτήματα : Πως σκατα έχουν ξεπεταχτεί πλέον τόσοι εκεί έξω ;Τι συμβαίνει και πλέον αντί να πάμε σε ένα cdαδικο να αγοράσουμε το cd που θέλουμε, μπαίνουμε στο net και γεμίζουμε λίστες από rapidshare και torrents ; Γιατί πλέον, μόνο μέσω νετ μαθαίνουμε τα πάντα; Ας τα πάρουμε λοιπόν ένα ένα, από τη μεριά του καλλιτέχνη και από τη μεριά του κοινού…
Ας πάρουμε μια βασική αρχή, που θα συμφωνήσω με λεγόμενα Μηδε. Από το ραπ δε βγάζεις λεφτά στην Ελλάδα και για να το φτιάξω λίγο, δε βγάζουν όλοι λεφτά από το ραπ στην Ελλάδα. Ας το σενιαρω και να το εξηγήσω λίγο λοιπόν. Η δισκογραφία στην Ελλάδα, όπως έχω ξαναπεί νομίζω, δεν είναι τόσο ότι μια εταιρεία πλέον θα εμπιστευτεί έναν καλλιτέχνη, όσο θα προωθήσει μια κυκλοφορία και θα κόψει τα cd που θα στολίσουν τα ράφια. Οι εποχές που οι εταιρείες αναλάμβαναν τα πάντα πάνε, με την πλέον μόδα να πηγαίνεις ντεμο η ολοκληρωμένες δουλειές με δικά σου έξοδα και να αποφασίζει η Ιερά Εξέταση της εταιρείας, αν κάνεις για το κοινό η όχι…Οπότε το πρώτο κίνητρο για δισκογραφία χάνεται…Πάμε στο μετά. Από τη στιγμή που η εταιρεία δεν βγάζει τα έξοδα της παραγωγής και διάθεσης μιας δουλειάς, είναι λογικό να χτυπάει το cd κατακέφαλα σε τιμή, μπας και βγάλει τα σπασμένα από τους αμαρτωλούς πειρατές των νετ θαλασσών. Οπότε μείωση σε πωλήσεις αυτόματα σημαίνει και μείωση σε αποδοχές του καλλιτέχνη (συν όλων εκείνων που δικαιούνται κομμάτι από την πίτα). Εδώ όμως θα δούμε μια μικρή διαφορά. Οι καλλιτέχνες εκτός hip-hop, με μια συναυλία η μια εμφάνιση σε ένα μαγαζί, μπορούν να βγάλουν και με το παραπάνω όχι απλά το ψωμί τους, αλλά όλη την παραγωγή ψωμιού! Σε αντίθεση με τους δικούς μας, που λόγω ιδιαιτερότητας του ακούσματος, ε δεν είναι και τόσο εύκολο. Η λύση βεβαία έχει βρεθεί και εδώ, με συχνά parties όπως και εμφανίσεις «δικών» μας παιδιών σε νυχτερινές πιστές…Οπότε μια εταιρεία δεν μπορεί να εμπιστευτεί τον τάδε που έχει υλικό για όχι ευαίσθητα αυτάκια, άρα τρωει και αυτόματα το Χ, έτσι έχουμε πολύ λίγες εταιρείες να προωθούν κάτι που δεν «πουλάει»…Στην Ελλάδα οι εποχές που η εναλλακτική σκηνή ακουγόταν, έχουν πεθάνει και το πτώμα έχει μυρίσει όπως και να το κάνουμε! Οπότε ο νέος καλλιτέχνης που έχει όνειρα για λεφτά, μουνιά, χρυσά, όλα στο πρόγραμμα (διαλεχτεεεεεεεεεεε), δε νομίζω καν να κάνει την κίνηση του, προς κάτι επίσημο, εκτός αν έχει μια δουλειά, που όντως να εμπιστευτεί μια εταιρεία, κάτι που είναι δύσκολο, μια και ευκολότερο είναι να δεις έναν εξωγήινο!
Ερχόμαστε τώρα στη μεριά του κοινού. Τα χακερονια πλέον βλέποντας ότι οι τιμές τους κάνουν να μη βγαίνουν (μάνα μου), μη θέλοντας να θυσιάσουν τα ευρώ του καφέ για ένα cd, επιδίδονται στο γνωστό άθλημα του «τσάμπα και δόξα τω Θεώ». Καταρχάς, αν και είμαι σχετικά πολέμιος του να είσαι τόσο Σκρουτζ, δε δίνω και τόσο μεγάλο άδικο κυρίως για τους κάτωθεν λογούς. Πρώτον, όταν ένα cd έχει μέση τιμή 15 ευρώ+, ε όπως και να το κάνουμε, όσο κι αν αγαπάς κάποιον σαν καλλιτέχνη και θες να τον στηρίξεις, θα το σκεφτείς να κάνεις την καλή…ΟΚ εδώ θα μου πείτε, τι είναι αυτά που λες ρε βλαμμένε και λοιπά, αλλά σοβαρά τώρα με τόσα ονόματα και τόσες κυκλοφορίες, από Ελλάδα και εξωτερικό, θα μπορούσε να δώσει κάποιος το μήνα τόσα πολλά ευρώ για να τα πάρει, ειδικά όταν οι τιμές πλέον στην αγορά, γενικά είναι φωτιά και λαύρα ; Εδώ θα πω, ότι εντάξει μην τα αγοράσεις, κι όλα, αλλά είναι αυτή η κωλοπεριεργεια που σε τρωει…Αν και πιστεύω πως όταν κανείς, την αμαρτία να κατεβάσεις το cd και στην τελική σου αρέσει, πήγαινε παρ το κιόλας κακό δε θα κάνεις και τόσο! Δεύτερον, ένα άλλο κίνητρο, που πλέον έχει χαθεί, είναι το πώς πλασάρεται ένα δισκίο. Κάποτε θυμάμαι που πηγαίναμε, 14χρονα μαλακισμένα τότε και χαλάγαμε τα λεφτά των γονιών μας, σε αυτά τα ακούσματα του εξ’από δω, να χαζεύουμε με τις ώρες εξώφυλλα, στίχους και γενικά artwork, από τις δουλειές όσων ακούγαμε. Καλά δεν ήταν και σε όλα τα cd έτσι, αλλά ήταν αρκετά ερεθιστικό οπότε καθόταν να γίνει! Τώρα πρέπει να βάριουνται πολύ οι designers να ασχοληθούν σωστά, όπως φαίνεται…
Εδώ λοιπόν ας βάλουμε το net στη μέση! Μετά την μεγάλη έκρηξη, που ο καθένας πλέον μπορεί να χει νετ στο σπίτι του και ακούει μουσική είπε «δεν την ψάχνω λίγο τη δουλειά, κάτι θα βρω του πουστη!», έτσι οι κοινότητες με κοινό να τσεκάρει τι γίνεται, δεν άργησαν να δημιουργηθούν. Fora (πληθυντικός της λέξης forum για τους άσχετους με λατινικά όπως ο γράφων), που έγιναν αμαρτωλά κομμάτια των sites, ολόκληροι ιστότοποι αφιερωμένοι σε ένα είδος ,μουσικής η μεμονωμένο καλλιτέχνη του είδους, myspace, facebook και γενικά ότι έχει σχέση με το να προωθηθεί κάποιος, έδωσαν και παραπήραν θα έλεγα! Πλέον ήταν εύκολο όχι μόνο να βρεις νέα για ότι θες να ακούσεις, αλλά να ακούσεις και μια γνώμη για το πώς φάνηκε σε κάποιον άλλον , τι τον χάλασε, τι τον έφτιαξε και μπλα μπλα…Ίσως όμως εδώ να άνοιξαν και οι ασκοί του Αιόλου, κάτι που θα αναφέρω εντός των επόμενων γραμμών.
Οπότε, αφού είδαμε τι κάνει και πως είναι η όλη κατάσταση στην Ελλάδα, πλέον, πάμε στο «καυτό» δια ταύτα…Ο συνάδελφος, συγγραφεύς, γνωστό άχτι στη νετ κοινότητα και άλλα τόσα, Steal. έθιξε το όλο θέμα, μιλώντας μάλιστα για διαχρονικότητα κάποιων καλλιτεχνών και από την άλλη για το «ξεμπαρκέ» (γαλλιστίν αλανικα), άλλων τόσων που ας πούμε κατά κάποιο τρόπο ξεπεταχτήκαν σαν πέη, μετά από θέαση όμορφης κορασίδας! Ας το πάμε, λοιπόν, λιγάκι παρακάτω και να βοηθήσουμε λίγο τον αφηρημένο αλαναρο, με το να πούμε 2-3 πραγματάκια.
Το νετ και οι νετ ραππαδες είναι ένα δίκοπο μαχαίρι, γιατί όπως πολύ σωστά είπε ο έτσι, είναι ανάλογα τι μπουμπούκι είναι ο καθένας και αν αξίζει, αν έχει κάτι να πει και πολλά αν σαν προϋποθέσεις στη σειρά. Απλά εδώ δυστυχώς μπαίνει η όλη κακή επιρροή που μπορεί να έχει το νετ: η μαζικότητα του. Μη λέμε και μαλακιες, η πλειοψηφια των ακροατών του χιπ χοπ στην Ελλάδα, θα ναι από τα τρυφερά πες 12-13 (εκεί που για πρώτη φορά θα ψελλίσουμε σιγανά κάποιους στίχους από ΖΝ, μη μας ακούσει και η μαμά), μέχρι μια ηλικία ας πούμε βαριά 30 (οπού είναι και οι πλέον «ψαγμένοι», μιας και αν άτομο ακούει μέχρι τα 30 και χιπ χοπ κάτι πάει στραβά με την πάρτη του!! :-Ρ πλάκα κάνουμε φυσικά). Πάμε λοιπόν παρακάτω. Όταν λοιπόν είσαι μικρός, κακά τα ψέματα ότι μαλακια και να ακούσεις, ειδικά τα πιο το ζούμε και τα ρέστα, φυσικό είναι να επηρεαστείς, ειδικά όταν σου έχουν πιπιλήσει το μυαλό (είτε καλλιτέχνης, είτε μέσο προώθησης), ότι αυτός είναι ο Κορλεονε 2, να τον ακούσεις γιατί θα γίνεις κι εσύ αλάνι κι άλλα τέτοια χαριτωμένα που έχω θίξει και πιο παλιά! Βάλε και στη μέση, πως πολλοί έχουν 300 λογαριασμούς, να μπαίνουν και να λένε πόσο γαμανε οι ίδιοι η οι φίλοι τους, ε οκ μετά δε θέλει και πολύ κάποιος να γίνει πρώτη μούρη στο Καβουρι! Ηλίθιο μεν, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα και μη βγει καμιά κουφάλα να πει, ότι δεν βάζει μιλημένους η και οι ίδιοι δεν το κάνουν, γιατί η μύτη του θα σπάσει την οθόνη του pc!!!
Έπειτα, είναι και το γεγονός, πως στην Ελλάδα, πέρα από έναν ας πούμε ραδιοφωνικό σταθμό που ας πούμε προωθεί χιπ χοπ (αν και πλέον πάει κι αυτό από ότι έχω δει στα ερτζιανά…), δεν υπάρχει άλλο μέσο προβολής της μουσικής (και δε βάζω ερασιτεχνικές προσπάθειες μέσω νετ εκπομπών, που οκ το λέω κάτι κάνουν αντικειμενικά, όσο για πιο «επίσημα» πράγματα) ! Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πλήγμα, διότι, οκ ρε ψηλέ βγάλε Vegas, Goin’ Throught, Mηδε, Pro, ΝΤΠ και τόσους άλλους, αλλά μόνο αυτοί είναι δηλαδή; Η μήπως οι άλλοι δεν πουλάνε και τόσο, οπότε οκ γαμησε τους; Δε μιλάω για δημόσιες σχέσεις και λοιπά, μιας και δε θέλω να το πάω έτσι, όσο, ότι κακά τα ψέματα, οι ευκαιρίες να κάνει κάποιος ένα όνομα, δεν είναι πλέον να βγάλει μια αξιοπρεπής δουλειά ( και δε μιλάω μόνο σε θεματολογίες και λοιπά), σε σύνολο, αλλά να προβληθεί όσο πιο πολύ γίνεται, μέσα από κάθε τι, με τις ευλογιές πάντα του τι κυρίως πουλάει και όχι αξίζει…Οπότε λογικό είναι ο καθένας, από εμάς η εσάς τους «άσημους», να επιλέξει την οικονομική και εύκολη, αντικειμενικά μιλώντας, προβολή μέσω του νετ.
Στο τέλος, λοιπόν, εγώ θα ήθελα να έχω μια γνώμη επί του θέματος. Το νετ, είναι απλά μια λύση, για να γίνει κάτι η κάποιος γνωστός, αλλά το θέμα δεν είναι εκεί , αλλά πόσο τελικά όντως αξίζει κάποιος να είναι έτσι. Να το χεσω ρε παιδες, ένα κομμάτι να ακούγεται, όταν δεν ακουμπάει καν το μέσο όρο σε αποτέλεσμα, η να μου βάζουν ένα κομμάτι, συνέχεια και παντού, μόνο και μόνο επειδή κάποιος είναι ο φίλος, του ξαδέρφου, της κουμπάρας, του μπατζανάκη, του καλλιτέχνη…Ε ΟΧΙ! Ξεχνάμε κάτι που έχω τονίσει άπειρες φορές…Δύναμη έχει το κοινό, οπότε μην πέφτετε στα τρυπάκια να ακούτε κάτι, απλά επειδή λένε ότι αξίζει, αλλά να το προωθείται και εσείς μόνο όταν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ αξίζει!!! Αυτά από μένα και τα λέμε σε λίγο καιρό πάλι. Κράχτε με ελεύθερα, δε θα στε οι μόνοι!
Author: Ghost Writer a.k.a η πένα της αμαρτίας